IN MEMORIAM THE VERY BEST

My Marlon and Brendon

2012-02-16T00:28:00.001+02:00

Karanlık geleceğin, cesur ve ahlaklı şövalyesi Brendon D'arkness... Tasavvur edebileceğiniz en karanlık post-apokaliptik eraların birinde sürreal ve doğaüstü olaylarla uğraşan bazen cereyan eden bu olayların baş aktörü olmaktan öte izleyici konumunda kalan yalnız bir adam. Brendon'un yaşadığı çağ, post-apokaliptik era'nın getirdiği tükenilmişlik, cyber-punk vandalizmi ve cehaletin yanında büyü, mutasyon, tıp ve din algılayışının farklılaşması hatta ölümün bile başka bir anlam kazandığı oldukça pessimist bir gelecek olgusunun yaşandığı doğaüstü bir karanlık-ortaçağ. Serinin değişmeyen yazarı Claudio Chiaverotti'nin gerçekle hayal arasında bir sanrı halinde yazmış olduğunu düşündüğüm bazı öyküleri Chiaverotti'nin yazarken bazı renkli haplar kullandığını konusunda okuyucuyu şüpheye düşürmüyor değil. İtalya'da 2 ayda bir yayınlanan ve yayınlanmaya başlandığı Haziran 1998'den itibaren şimdiye kadar 81 albümü ve 9 special albümü çıkan Brendon'ın Türkiye'de şimdiye kadar 4 cilt halinde 12 macerası yayınlandı. Bu 12 maceranın dördünde emek veren ünlü İspanyol çizer Estaban Maroto'nun varlığının da seriyi daha değerli kıldığı şüphesiz. Brendon son yıllarda Nathan Never'la bir nebze olsun bastırmaya çalıştığımız post-apokaliptik iştahımızı bize eşsiz bir ziyafet sofrası sunarak gideriyor. İtalyan çizgiroman devi Bonelli'nin milenyum yayınlarından olan Brendon, fumetti kralının Dylan Dog, Dampry ve Nathan Never'la beraber klasik westernden sıyırılıp çağın ihtiyaçlarını yakaladığını gösteren bir başyapıt. Son olarak Brendon'ı bizde tanıştırdığı ve ülkemizde güzel bir edisyonla yayınladığı için 1001 Roman'a teşekkürler.

İLK TÜRK KRONONOTU

2012-02-07T22:13:00.003+02:00

Seyahat ya Resullallah dedim, vurdum zamana gezdim alemi ebat ebat

An'ı bırakıp kanatlandım maziye ve bilahare atiye heyhat ki ne heyhat

Ne telefon kulübesi ne Delorean, ne Tardis

Tek bineğim zihnimmiş, yaşasın H.G. Wells

Ufuk çizgimi çektim, vardım kainatın ucuna

Sığmazken hayat bir ömre, kafi gelmez ki zaman yolculuğuna

Fuzuni

Yıldızların Çocuğu...

2011-12-22T10:32:00.000+02:00

Kuzeydeki Destanlar Ülkesinde, binliyılların çok öncesinde geçit vermez kuzey dağlarında, kar ve soğuğun insanınsoluğunu kestiği, kötü ruhların, hayaletlerin, cinlerin ve şeytanlarıngizlendiği geniş ormanların ürküntü verdiği çağlarda kıyıcı viking savaşçıları,denizde sala bağlı bir çocuk bulurlar. Çocuğu evlat edinir, tanrılar önünde onaThorgal Aegirsson adını verirler. Bu adda yıldırımlar tanrısı Thor ile denizlertanrısı Aegir’in güçleri gizlidir...

Thorgal büyür; doğruluktan yana,yürekli, güçlü ve barışsever bir delikanlı olur. Vikinglerin yabanılgeleneklerine karşı çıkan Thorgal’ın (fırtınaların oğlu- çünkü öfke ve karmaşafırtınalarda gizlidir) tek dileği Kuzey vikingleri kralının kızı olan Aariciaile savaş ve talandan uzak, mutlu bir yuva kurmaktır. Ama...

Yıldızların ve acıların çocuğu, yiğit, yürekli, barışsever ama bahtsız Thorgal... Bir çizgiromandan çok çok ötesi... Yakında Altın Madalyon e-dergi 2. sayıda.

ABBEY ROAD

2010-07-18T14:12:00.003+03:00

Beatles'ın 1969 çıkışlı 11. stüdyo albümü olan Abbey Road; "Come together", "Here Comes the Sun" gibi hitler dışında albüm kapağıyla hafızalarımıza kazınan bir albüm olmuştur. Beatles üyelerinin bir yaya geçidinden geçişini gösteren ilk bakışta alelade gözüken bu kapağın özel olması ise hiç kuşkusuz Paul McCartney'nin ayaklarının çıplak olmasının verdiği muhteşem absürdlükten kaynaklanmaktadır. Bu tıpkı daha çok çocukken gördüğümüz çıplak ayakla veya lastik terlikle şapıdık şapıdık okula gitme temalı rüyalarımıza benzediğini belirtmek gerek. Unutmadan İngilizcede yaya geçidi anlamına gelen zebra crossing sözcüğünü de çok sevdiğimi itiraf edemeden geçemeyeceğim.

Dewey Onluk Sistemi

2010-05-28T17:09:00.002+03:00

Orjinal adı "dewey decimal classification system" olan ve kütüphanelerde kitapları kategorik olarak sınıflamada kullanılan sistemlerden en yaygın olanı.

Alt kırılımlara girmeden ana kırılımları ise şu şekildedir:

100 Felsefe ve Psikoloji
200 Din
300 Sosyal Bilimler
400 Dil
500 Doğal Bilimler ve Matematik
600 Teknoloji (Ugulamalı Bilimler)
700 Sanat ve Eğlence
800 Edebiyat ve Yazı

900 Tarih ve Coğrafya

Crom! Ölüleri Say!

2010-04-15T00:47:00.000+03:00

Conan... O kadar çok yazacak şey var ki Kimmeryalı hakkında. Bu sadece küçük bir başlangıç olsun. Conan'ın tanrısı Crom'a yalvardığı (en azından benim okuduğum) tek sayısı.

Crom!
sana daha önce hiç dua etmedim
buna ihtiyacım yoktu
hiç kimse, sen bile iyi bir adam olup olmadığımızı hatırlayamaz
niye dövüştüğümüzü, niye öldüğümüzü
önemli olan iki kişinin bir çok kişiye karşı duracak olması
önemli olan bu..

kahramanlık seni memnun eder, Crom
bana tek bir şey bahşet
bana intikam bahşet..

Eğer duamı duymazsan canın cehenneme !

Bir 7.65'liğim Bile Yok

2010-02-27T02:00:00.004+02:00

Yürekli adam Hakan Albayrak'tan...

Yaşasın konfederasyon!
yaşasın kamçılar ve köleler!
çünkü siyahları sevsem de
lincoln'in bir yalancı olduğunu biliyorum
dengeler adına vuruldu kim vurulduysa
çiftçiler, Marlyn Monreo, Bağdat
dengeler adına bırakıldım kendimle başbaşa
burada, şehremini'de
ve bir hallaç pamuğuna dönüşmüş olarak
kimim ben
nereden gelip nereye gidiyorum

bunun ne önemi var
Mossad besliyor kafka'yı
Zen'i Amerika finanse ediyor
çünkü hepimizi uyuşturup
ortadoğu'yu ateşe vermek istiyorlar
ikilem,
üçlem ve dörtlemler
alternatif çöplüğüne döndü
üçüncü dünyanın beyinleri
"Hiç Akletmez misiniz?"
"Hayır etmeyiz..."
felsefenin soysuz çarkına teslim ederiz ayetleri
öyle büyüttük öyle büyüttük ki felsefeyi
eylemide aldı içine
ve ateşler içinde,Bağdat'ın orta yerinde
çırılçıplak kaldık işte
dengeler adına silahsız
dengeler adına şahsiyetsiz
miskin, geveze, entellektüel
dengeler adına vurmadı bizi
kim vuramadıysa
dengeler adına şair yaptılar bizi

Hakan Albayrak Kitabı, 1991

Batman vs Spiderman

2010-02-15T01:36:00.001+02:00

Örümcek Adam halktandır, geçim sıkıntısı çeker, kendi söküğünü kendisi diker, duygusaldır, hafiften eziktir, gece gündüz çalışır ve J.J sayesinde aleyhinde paso yalan haber çıkar.

Batman ise kodamandır, işadamıdır, elinde her türlü imkan vardır, rasyoneldir, genelde geceleri çalışır ve medyaya fazla konu olmaz. (sıkar biraz)
Örümcek Adam'ı daha çok severiz ama Batman daha gerçektir.

Kayıpgiller

2010-02-06T00:39:00.000+02:00

8 aylık aradan sonra Lost s6x01 s6x02 açıkçası beklentilerimizi pek karşılamadı ve yine kafalarda bir sürü soru işareti bıraktı. Yalnız flashback, flashforward derken şimdi bi de flashparaleller çıkmış. Bunun yanında "Dead is Dead" mottosundan biliyoruz ki büyük ihtimal Sayid öldü ve Jacop artık Sayid'in yerine geçti. Bir de anladık ki uçaktaki kimsenin hayatı öncesine göre pek iyi değil. Juliet'in ölmeden önce Sawyer'a söylediği "Bir ara kahve içelim. Alman usulü olsun" sözleri de ilerleyen bölümlerde önümüze çıkar diye düşünüyorum. Kısacası her çarşambayı yine iple çekeceğiz Pınar Batum'u bile özlemişiz ne diyeyim. Son olarak I'm Sayid Jarrah and I'm godumu o'torturer:)

Still Climbing...

2010-02-04T00:32:00.003+02:00

Şekil olarak her ne kadar hair metal grubu kıvamında olsalarda tartışmasız 80'lerin en iyi hard rock/glam topluluklarından. Blues etkileşimli tam bir highway grubu. Zamanında Nobody's Fool'u az mı dinledik...

Komünist Parti

2010-02-02T01:28:00.000+02:00

Das Capital ve Komünist Manifesto'nun çizgiromana benzer kitaplarına Beşiktaş Alkım'da birkaç ay önce rastgelip bir göz atmıştım. Çizgiroman tutkunu olarak bakınca açıkçası pek etkileyici gelmedi. Çizgiroman basit bir olay değildir ama koca manifestoyu çizgiromana indirgeyerek bence çizgiroman sanatına saygısızlık yapılıyor. Çünkü çizgiroman apayrı kurgusu ve niteliği olan bir sanattır. Zaten dünya klasiklerinin çizgiroman uyarlamalarına da çok sıcak bakan birisi değilim. Neyse bu akşam eve dönerken dolmuşta bir yoldaşın elinde ak sakallı Marx'ın çizgiromanını görünce bu resim aklıma geldi.

İçini boşalttığımız herşeye ithaf olsun.

Made in Japan

2010-01-30T01:05:00.007+02:00

Japonlarla ilgili yazılarım devam ediyor. Yalnız bu yazı öyle japon çizgi filmi izleyip, playstation oynaması gibi değildir.
Japonlar sanırım kendilerine uzak olan coğrafyalarda istisnasız hepimize sempatik gelen ender milletlerdendir. Ufak tefek, şirin ve bu saygılı insanları boyunlarında fotoğraf makinası dünyanın dört bir yanında turist olarak görürüz. Sanki Japonlar turist olmak için doğmuşlardır. Peki bu adamlar gerçekten de sempatik olmayı hakediyorlar mı? Mesela 2. Dünya Savaşı öncesi ve savaş sırasında Çin'de yaptıkları katliamların ( bkz. 1937 Nanking Katliamı -200,000 kişi katledilmiştir-) Japon yakın tarihinin en kanlı ve karanlık sayfalarından biri olduğu ve bu katliamın çoğu zaman atom bombasının kullanımını haklı göstermek için telaffuz edildiği zaman Japonları öfkeden deliye çevirdiğini ve de Japon hükümetinin olay hakkındaki politikasının çelişkili olup hatta 90’larla birlikte katliamı tümden reddetme gibi bir yola saptığı da pek bilinmez. Ayrıca Mançurya'da biyolojik silah deneyleri ve insanın sınırlarını ölçmek için kurdukları "Birim 731" adlı laboratuarda akla hayale gelmez yöntemlerle 250,000 Çinli ve Rus asker ile sivilin katledildiği de pek bilinmez. Bu işkenceler arasında örneğin şunlar varmış:(!)

Ayaklarından tavana aşıp bekleterek ne kadar dayanabildiklerini test etme (hamile kadinlar dahil),
Böbreklerine at diskisi enjekte etme,
Aç ve susuz birakarak ne kadar zamanda öldüklerini hesaplama,
Yüksek basincli gaz odalarinda bekletip ne kadar zaman icinde öldüklerini hesaplama,
Aşırı yüksek sıcak/soğuk ortamlarda bekletip ne kadar zaman icinde vücutlarinin çürüdüğünü yahut donduğunu test etme,
Santrifüjlerde olene dek kesintisiz merkezkaç kuvvetine tabii tutma,
Vücutlarina hayvan kanı enjekte etme,
Yüksek miktarda radyasyona tabii tutma,
Vücutlarina deniz suyu enjekte etme,
Diri diri yakma (bebekler dahil)

Peki dünya kamuoyu Nanking Katliamı, Birim 731 ve diğerleri için bir şey yaptı mı? Pek sayılmaz. Çünkü Japonya savaştan çekilmeden önce Birim 731'i havaya uçurarak bütün delilleri kapattı. Ayrıca ABD, Rusya ve diğer galip "gelişmiş" ülkeler Japonların bu deneylerde(?) elde ettikleri bulguları paylaşmaları koşuluyla bu katliamları dünya kamuoyunun pek gözönüne getirmeyeceklerini vaad ettikleri de ciddi iddialar arasındadır. Bu deney bilgilerini içeren dosyalar halen ABD'de olup açılmadığı bilinmektedir. Örneğin ABD'nin Vietnam'da yaptığı bazı "denemeler" de bu dosyalardan çokça faydalanıldığı kuşkusuzdur.

Japonların yaptıkları bu zulme aslında çok şaşırmamak gerekiyor. Çünkü imparatorluk Japonyası için her Japon erkeği bir askerdi ve Japonlar üstün ırk olup diğer insanlar köleydi. Zaten adamların yayılma politikası Avrupa'ya kadar uzanıyormuş. Bu arada bilirsiniz Japonlar uzun yaşarlar, bu yüzden bu vahşette rol alan Japonların bir kısmı da halen hayattadır. Günümüzde de japonların çoluk çocuk okudukları mangalara, izledikleri filmlere bakarsanız vahşete olan düşkünlüklerini açıkça görebilirsiniz. Mesela 80'lerin başında çekilmiş ve o zamanlar dünyada pek çok ülkede yasaklanmış veya ciddi anlamda sansüre uğramış İtalyan yapımı gore türü istismar B movie kültü, manyak ötesi bir sado-mazoşist yamyam filmi olan "Cannibal Corpse" zaponya'da gişe rekorları kırmıştır. Kısacası şahsi fikrim Japonlar ellerine fırsat geçse şu an bile tüm dünyayı kan gölüne boğup, Amerikalılara bile rahmet okutabilirler. Çinliler çok mu masum, yok canım nerden çıkardınız. Al birini vur ötekine.

Big in Japan

2010-01-26T00:49:00.003+02:00

Big in Japan deyince aklımıza ilk olarak '80'lerin en büyük hitlerinden biri olan ve halen klişe compilation albümlerinin vazeçilmezi olan Alphaville hiti geliyor. Peki bu söz ne anlama gelmektedir? Aslında 20. yüzyıla ait bir deyim olan " Big in Japan" aslında bizdeki "bit pazarına nur yağması" sözünün ecnebi versiyonudur. Öyleki 2. Dünya Savaşı'ndan sonra cihanşümul imparatorluk hayalleri suya düşen Japonlarda teknolojik gelişmenin yanında sanılanın aksine müthiş bir yabancı hayranlığı ve ezik ama görülmedik bir özentilik başgöstermeye başlamıştır. 60'ların sonu ve 70'lerde zirve yapan ve ülkenin refah seviyesinin de artmasıyla iyice trajikomik bir hal alan bu dönemde Avrupa'da ve ABD'de de modası geçmiş şarkıcılar, müzik grupları, artistler Japonya'da süperstar olarak görülmeye devam etmişlerdir. Japonlar bu adamlar ülkerine geldiklerinde bizim yeni transfer yabancı futbolculara yaptığımız gibi havaalanında coşkulu karşılama törenleri düzenlerler, konser salonlarını tıklım tıkış doldururlardı. Bu durum işte "Big in Japan" deyimini ortaya çıkarmıştır. Türkiye'ye bakarsak da aslında durumun pek farklı olmadığı ve belki daha vahim olduğunu görürüz. Daha 2-3 senesine kadar artık anneanne olmuş, large size göğüs fetiş idolü Samantha Fox Antalya'da bir disko açılışına gelince gazeteleri ve haber bültenlerini 2-3 gün işgal edebiliyordu. Keza Hollywood'un artık miadını doldurmuş aktörlerden biri olan Kevin Costner'ın THY reklamı için ülkemize geldiğinde cumhurbaşkanı tarafından ağırlanması bile bu durumu özetlemektedir. Bu durumun o kadar çok örneği var ki... Neyse bu davranışımızın kökenlerine inersek sanırım tanzimata kadar gideriz. Milletçe 150 yıldır yaşadığımız şuursuzluk, fikri dumur ve tasavvur kıtlığının böyle tezahürlerinin olması zaten normaldir. Bilmiyorum belki de sadece çok retrospektif ve melankolik bir milletizdir.

In Memoriam to Post Apocalypic Era and Mad Max

2010-01-22T01:14:00.001+02:00

Post apolikaliptik era yani türkçesiyle kıyamet sonrası çağ; dünyada herşeyi yıkıp nüfusun yarısından çoğunu yokeden ve tüm düzeni alt üst eden bir felaket sonrası ve genellikle büyük bir dünya savaşında atılan nükleer bomba ya da kullanılan biyolojik silahlar nedeniyle milyarlarca insanın ölmesi, kaynakların kıtlaşması ve bu kısıtlı kaynaklarla (iktisadın tarifi gibi oldu) boka dönmüş ve sürekli karanlik ve çölleşmiş bir dünya tasviridir. Pessimist dünya tasavvurunun en dibidir kısaca.

Fallout vs bilumum bilgisayar oyunu bu akımdan esinlenmiştir. Bu tarz dönemden bahseden veya direkt işleyen filmlere örnek olarak mad max, twelve monkeys, terminator, the matrix, resident evil, children of men, 28 days later, cyborg,reign of fire örnek verilebilir. En kralı ve nadide cyber punk örnekleri mad max 2'de görülebilir. Bu akımı popüler eden Mad Max'ten biraz bahsedecek olursak:

Avustralya yapımı başrolde Mel Gibson'ın oynadığı dehşetengiz, uberalles film serisidir. 1. filmde biraz medeniyet varken, 2 ve 3. filmlerde artık herşey çığırından çıkmış, medeniyet tam anlamıyla dumura uğramıştır. özellikle 3. film bol bol politik göndermelerle doludur. En iyisi 2. filmdir. The Road Warrior tek kelimeyle efsanedir. Mel Gibson'u Gallipoli ile beraber Hollywood'a taşıyan filmdir. Bu seriye 2000'lerin başında Mad Max 4 the fury road ile devam edileceğine dair rivayetler vardı. hatta Zambia'da başlaması düşünülen çekimler iç savaşın patlamasıyla askıya alınmıştı. İmdb'ye göre 2011'de başka bir avustralyalı Charlize Theron'lu felan birşeyler görülmektedir. Mel Gibson ise "bu yaştan sonra Mad Max değil ancak Fat Max olurum" diyerek aslında komik bir insan olduğunu göstermiştir. Olsun Mel abi yeter ki sen oyna, biz mel mel bakarız yine.

Son olarak " biz büyüdük ve kirlendi dünya"

In Memoriam to Queen

2010-01-22T00:54:00.005+02:00

Benim için fevkalade önem arzeden bu topluluk için bu yazıyı sanırım bloğu ilk açtığımda yayımlamam gerekiyordu. Bu makalem 2005 yılında İstanbul Üniversitesi İngilizce İktisat Bölümü kulübü Economy Club'in aralıklı olarak çıkardığı "Karınca" dergisinin 2. sayısında yayınlanmıştır.

KRALİÇENİN TAHTI HALEN BOŞ

İngiltere denince aklımıza genellikle futbol, Londra , o kasvetli ve yağmurlu havasıyla Britanya iklimi ve tabi ki dünya üzerinde cehaleti kibir olarak sunma becerisine, alışkanlığına sahip tek millet olan İngilizler gelir.İngilizler hem kral kim bilmezler hem de “kralınızı tanımayız ülen” diye hava basarlar.Neyse bunun yanında bu saydıklarımızdan daha önemli bir vasfa daha sahiptir İngiltere. “Rock müzik”… Özellikle 60’ların sonundan günümüze kadar İngiltere rock müziğine inanılmaz isimler ve gruplar kazandırmıştır.Bunlardan bazılarını sayacak olursak; Beatles, Led Zeppelin, Pink Floyd, Deep Purple, Black Sabbath ve tabi ki Buckhingam’da oturan yaşlı teyzeden daha da ünlü olan başka bir ‘kraliçe’; “QUEEN”.

1971 yılında vokalde Freddie Mercury, gitarda Brian May, bas gitarda John Deacon ve davulda Roger Taylor tarafından kurulan Queen, rock müziğin en önemli kilometre taşlarından biridir. İlk yıllarda progressive ve glam rock havasını yansıtmakla beraber Queen, 1975’e kadar müzikalitesini geliştirdi.Doruk noktasına ise 1975 tarihli “A Night at the Opera” albümleriyle ulaştılar.Bu albümdeki “Bohemian Rhapsody” adlı parçaları ise tek kelimeyle rock müzikte yani bir çığır açacaktı.Üç farklı müzikal boyutu bir araya getiren bu parçada ilginç bir armoni-gitar buluşması yakalanır. Mercury’nin ‘Falsetta’ vokaliyle gerçekleştirdiği ilginç ve gergin bir tema dikkat çeker. Parça, toplam 17 hafta Britanya listelerinde kalır ve 9 haftaysa 1 numaradadır…Queen özellikle bu parça ve önceki albümlerdeki farklı tarzla müzikseverlerin dikkatini çekmektedir.Bundaki en temel özellikte rock müziğe yeni bir tür kazandırmalarıdır.Bu tür daha sonraları ‘operatic-rock’ olarak adlandırılacaktır.

İlk başlarda müziklerinde değişime kapalı duran Queen 80lerde belki de kendisini tekrarlamamak için albümlerinde değişik müzik akımlarından örnekler verdi.Bu yıllardaki Queen şarkılarına baktığımızda grubun hard-rocktan, funka hatta diskoya kadar geniş bir yelpazede eserler verdiğini görürüz.Yalnız Queen’in bu albümlerinde geçmişe göre zaman zaman eski soundlarının altına düştükleri görülür. 1987’deki “A Kind of Magic” albümleriyle eskiye dönüş sinyalleri veren Queen nihayet 1991 de yayınladıkları, bir albümden çok Freddie Mercury’nin ölüm temasını barındıran “Innuendo” albumlerini çıkarırlar. Innuendo, Queen için bir diriliş, 20 yıllık döngünün tamamlanması ve ayrıca zincirin son halkasıdır.

İki on yılı birbiriyle karşılaştırırsak da, sonuçta görkemli bir noktayı inkar etmek mümkün değildir. “Innuendo”ya gelindiğinde , grubun albümleri 80 milyonu aşan bir satış rakamına ulaşmıştır. Dünyanın en büyük konser gruplarından olduğunun kanıtıysa, 6 milyonun üstünde bir dinleyici kitlesine konserleriyle ulaşmasıdır.ayrıca Queen bu yıllarda rock müziğinin bir çok önemli ödüllerinin de sahibi olur.

Bu serüvende Freddie Mercury’nin gerçekten önemli bir payı vardır.Bunu söylerken, diğer üyeleri ikinci plana itmemek gerekir. Mercury, Queen’in beyniyse; diğer üyeler farklı uzuvları simgeler.Yani herhangi birinin eksikliği de grubu yaralar.Ama Mercury’nin olmaması biraz daha etkilidir.Nitekim de böyle olmuştur.

Popüler kültürün içinde yer alan, tirajı en yüksek gruplardan biri olan Queen yine de şarkı sözlerindeki inanılmaz bir mitoloji ,tarih bilgisi ve arada sağlam düşündürücü anektodlar bulunan parçalarıyla hem gündelik kullanımda çok tüketilen hem de yılların eskitemediği klasiklere imza atmıştır. ( bkz: Bohemian Rhapsody,Innuendo, The Show Must Go On, We Are The Champion,We Will Rock You vs. vs) Gerçekten de bir grubun bu kadar hit parçaya imza atması şaşırtıcıdır.

Innuendo ve hemen arkasından çıkardıkları ikinci on yıldan toplama şarkılarını içeren “Greatest Hits 2” albümleriyle tekrar gündeme gelen Queen için bu mutlu günler fazla uzun sürmeyecektir ne yazıkki. Freddie’nin hastalığı sebebiyle zaten 1987’den beri konser vermeyen grup 24 Kasım 1991’de solistleri Freddie Mercury’i AIDS’ten kaybetti.Bu beklenmeyen ölüm bütün müzik camiasını yasa boğarken Queen , 4 yıllık uzun bir sessizlikten sonra 1995’te Freddie ölmeden birkaç gün kayıtları tamamlanmış olan “Made In Heaven” albümlerini yayınladı.

14 album çıkaran Queen ayrıca 3 tane best of ve birçokta konser albumu yayınlamıştır.2001’de kuruluşunun 30. yıldönümünü kutlayan Queen, Freddie Mercury’i kaybettiği zaman belki de birçok kişiye göre son bulmuştu ama diğer grup elemanları bunu yalanlarcasına geçen 14 yılda çıkardıkları albümler ,singlelar ve ve katıldıkları organizasyonlarla efsanenin halen devam ettiğini gösterdiler.Ve 2005 yılında grup Freddie Mercury öldükten sonra ilk kez yanlarına başka bir solist alarak –Free ve Bad Company’dan tanıdığımız Paul Rodgers ile- turneye çıkacaklarını duyurdular.Freddie’siz bir Queen ne kadar bir Queen olur tartışılır ama yine de bir rock devinin hala ayakta olduğunu görmek müzikseverleri sevindireceği kuşkusuz...

Son olarak Freddie Mercury yaşarken çıkan son albüm Innuendo’nun, son parçasında dediği gibi ‘The Show Must Go On’…..

In Memoriam to Lovecraft

2010-01-22T00:48:00.002+02:00

1890-1937 yılları arasında yaşamış gotik edebiyatın aşmış yazarı. Tam ismi Howard Philips Lovecraft. Böyle karizma bir isim kimde bulunur di mi? Eşsiz bir hayalgücü ve upuzun korku tasvirlerinin yanında okuduklarınız sizi gündüz vakti bile rahatsız eder, geceleri uykularınıza bulaşır. Tarif edilemezin yazarıdır Lovecraft. Dagon, Deliliğin Dağlarında, Cthulhu'nun Çağrısı ve Charles Dexter Ward Vakası ve tabiki -ölüler kitabı- Necronomicon önemli eserlerindendir. Stephen king'in romanından uyarlanmış 1994 yapımı "In the Mouth of the Madness" filmindeki yazar da aslında Lovecraft'tır. Conan'ın yazarı çağdaşı Robert E. Howard ile kanka olmasalarda uzun süre yazışmışlardır. 1 kez de yüzyüze görüştüklerine dair rivayetler vardır. 20. yüzyılın başlarında herşeyi bilimle açıklayan ve metafizik,doğaüstü hiçbir şeye prim tanımayan Batı kültürü celbinden Lovecraft çok fantazi kaçmış ve ciddiye alınmamıştır. Esin kaynağı Poe gibi onun da değeri öldükten sonra anlaşılmıştır.
Fakat ölümünden sonra hikayeleri hiç bir zaman layıkıyla sinemaya aktarılamamıştır. Bilinmez bir korkuyu görselliğe aktarmak her babayiğit yönetmenin harcı olmasa gerek.
Üstadın şu sözleriyle bu yazıya son verelim:

" İnsanoğlunun en eski ve en güçlü duygusu korkudur.
En eski ve en güçlü korku da bilinmeyenin korkusudur. "

İki Şey

2010-01-21T13:11:00.002+02:00

İki şey iyidir:

Birincisi akıllı doğmaktansa şanslı doğmak.

İkincisi de bir şeyi bilerek yaşamaktansa bilmeden yaşamak.

all going down to see the lord jesus

2010-01-19T10:44:00.002+02:00

Mükemmel İncili yazacakmış. Tüm dünyada best-seller bir yazarımız olacak sonunda. Tetikçiden peygamberliğe...

Teslis

2010-01-17T02:57:00.006+02:00

Cerrahi şeyhi merhum Muzaffer Özak (k.s.) hazretleri 80'lerin başında ABD'de katıldığı bir TV programında karşısındaki papazın sorduğu teslis nedir sorusuna tercüman aracılığıyla şöyle müthiş bir cevap vermiştir:

"Hz. Meryem gebe kaldıktan sonra Yahudiler tarafından hor görüldüğü için çok üzülür ve halk içine fazla çıkamaz. Allah (c.c.) de Hz. Meryem'e konuşmamasını bildirir. Hz. Meryem'de Hz. İsa doğuncaya kadar bir nevi söz ve dil orucuna girer. Birgün çarşıya indiği zaman karnındakinin ne olduğunu (bildikleri halde) soranlara önce sağ eliyle sağ omzunu sonra da sol omzunu göstererek (sağımdaki ve solumdaki melekler şahittir ki), sonra sağ eliyle karnını göstererek (bu karnımdaki) ve alnını göstererek (alnımın yazısıdır) diye işaret diliyle anlatır."

Bu cevaptan sonra papaz hayretlere düşmüş ve Muzaffer Özak (k.s.) Hazretleri'ni ilminden dolayı tebrik etmiştir. Ne gariptir ki bu TV programının kaydı sonradan bulunamamıştır.

TAKVA

2010-01-03T21:29:00.002+02:00

"Tetikte yaşamaktır takva. Korktuğun şeydir.

Onu unutursam bunu yaşayamazsam demektir."

Kürk Mantolu Madonna

2010-01-02T02:52:00.000+02:00

Sabahattin Ali'nin insanı hüzne boğan romanı. Türk romanında bir kilometre taşı. Yazara göre uzun öykü olan bu eser için iddialı da olsa şöyle denir: Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna’yı yazmasa idi belki de Oğuz Atay "Tutunamayanlar"ı bu incelikle yazamayacaktı.

Romandaki resim bambaşkaydı fakat gerçek "kürk mantolu madonna" (Madonna Delle) resmi de şöyleymiş:

Oha Arnold Oha

2009-12-16T22:11:00.007+02:00

Arnold'un süper çakma filmi "Commando"dan dehşetengiz bir sahne. Eee big guy, big gun.

The City of Lost Children

2009-12-13T00:52:00.001+02:00

Biraz evvel izlediğim sandığım kadar eski olmayan (1995) ilginç Fransız filmi. Sıkıcı desem değil de, huzursuz edici olduğu aşikar. Yönetmeni ünlü Jean Pierre Jonet. Kendisini Aliens Resurrection'dan tanıyoruz. Bu adam filmlerinde kırmızı ve yeşil tonları ağırlıklı olarak kullanıyormuş. Zaten seyrettiyseniz Aliens Resurrection da yemyeşil bir filmdi. Neyse filmin konusuna gelirsek; bilinmeyen bir zaman ve mekanda cocuklari kacirip ruyalarini calan bir bilim adami var. One (Ron Perlman) adli eski bir denizcinin kacirilan kucuk kardesini Mieette adli tatli bir kizla arayışını anlatıyor. Cyclopslar, klon beşizler (altız da olabilirler), çalgıcı adam ve tabiki octopus denilen ikiz kadınlar filmdeki ilginç karakterler. Ron Perlman iyi bir oyunculuk sergiliyor. Masal gibi bir film. Gotik masal... Filmin sonunda cast akarken Marianne Faithfull'ün söylediği "Who will take your dreams away" de güzel bir sürpriz.

Zaman Yolculuğu

2009-12-07T00:30:00.005+02:00

zamanda yolculuğa ömür yetmez
oysa insan hayatı tek ömre sığmaz...

Robots

2009-11-30T02:24:00.004+02:00

yukarıdaki robotları bulabilecek misiniz bakalım?
Ben bildiklerimi söylüyorum:

1-Astro boy
2-hitchhikers guide to galaxy
4-silent running
5-2001 space odysse
6-50-Black Hole
12-short circuit
13-war of the worlds
14-wall-e
16-forbidden planet
20-godzilla
28-matrix
29-35-star wars
30-Oz büyücüsündeki teneke adam
31-the day earth stood still
33-futurama
34-terminator
38-metropolis
43-robocop
44-Optimus Prime
46-Voltron

Korkma Ben Varım

2009-11-30T02:04:00.009+02:00

Murat Menteş'in Dublörün Dilemması'ndan sonra beklenen ikinci romanı olan Korkma Ben Varım sonunda çıktı. Bu romanda iyiler tam anlamıyla kazanmıyor. Üstad siyasetten, aşka, felsefeden, dine, tasavvuftan sanata kadar pek çok konuda bir köşeye not düşeceğimiz kimi zaman iddiali, kimi zaman havalı sözler ve aforizmalar sarfetmiş.

Roman birbirini tanımadan birbirine aşık olan, düşman olan, ateş eden insanların hikayesini anlatıyor. Ayrıca bu romanın resmi olmayan içinde geçen şarkılardan oluşan bir soundtrack albümü de var:

1. ievan polkka - loituma
2. black wings - tom waits
3. bir garip yolcu - behiye aksoy
4. goodnight moon - shivaree
5. ben varım - ayten alpman
6. little green bag - george baker
7. dertler benim olsun - orhan gencebay
8. the weeping song - nick cave
9. the future - leonard cohen
10. çile bülbülüm - duman
11. yolum seninle - moğollar
12. ente ömri - ümmü gülsüm

Çok iyi bir insan olduğumdan linki de aşağıya iliştiriyorum: (Güncel link-el emeği)

http://hotfile.com/dl/29555773/bdf130a/Korkma_Ben_Varm_Soundtrack.rar.html

Robowar

2009-11-30T01:45:00.005+02:00

çocukken seyredip ara sıra hatırladığım Predatör-robocop karışımı kült bilim-kurgu B-movie. Trailer için:

http://www.youtube.com/watch?v=Vuj7sRNK4FU&feature=related